หายไปนานมากๆ กลับมาอีกครั้งกับการโล่งใจ

ก็ไมได้หายไปไหนหรอก

นั่งทามแต่งานไม่มีเวลาได้ทามอารายเลย

แต่ตอนนี้ พร้อมละที่จะทามเรื่องต่างๆ มากมาย

ก็งานเส็ดหมดเรียบร้อยแล้วนี่ ต้องขอขอบพระคุณ อาจารย์บอลเป็นอย่างสูงนะคะ

ที่ทามให้งานดำเนินไปได้

แต่เมื่อจบเรื่องนี้

มันก็มีเรื่องใหม่อยู่ดีอะ

แล้วจบไป เราจะทามงานรายดีหว่า

กไม่รู้ว่าชอบอารายอะ แต่อย่างไงก็เรียนด้านนี้มาแล้วนี่

เอาวะ! ไหนๆ ก็ไหนๆ ละ Programmer สักตั้งจะเป็นรายไป เนอะ

----------------------------- ก้าวสู่โลกกว้าง ----------------------------

ถึงวันนั้น วันที่รอคอย หรือไม่รอคอยก็ไม่รู้

เป็นวันที่น่ากลัวมากก่า

ก็วันพรีเซนงานครั้งที่ 3 อะ

ตื่นเต้นมาก นอนก็ไม่ได้นอน

พอพรีเซนนี้ไม่อยากมองหน้าอาจารย์เลยอะ

แต่ทุกอย่างก้ผ่านไปได้

ถึงแม้จารย์จะไปเน้นในส่วนที่เราคิดว่าเราจะเอาไปเป็นส่วนประกอบก็ตามทีเถอะ

จารย์เล่งแต่แบบสอบถามอะ แค่นิดเดียวก็ไม่ได้

ดีจิงๆ เครียดขึ้นอีก

โปรเจคครั้งนี้ถือว่าใหญ่หลวงจิงๆ

ถือได้ว่าเป็นโปรเจคจบจิงๆอะ

ทำเอาโต้งรุ่งมา2วันละ

ไม่เคยรู้สึกอารายอย่างงี้มาก่อนเลย

ถ้าทำไปแล้วแก้โค๊ตได้ก็ดีใจมีกำลังใจทำต่อไป

แต่แก้ไม่ได้นี่ดิ

มองกันจนตาลายไปข้างหนึ่งอะ

สงสัยทำโปรเจคเสร็จต้องไปตัดแว่นละ